Kategorie-Archiv: Übersetzungen

Tiene 73 años y hace 20 que vive del trueque

Se trata de Heidemarie Schwermer, una psicóloga alemana que intercambia trabajo por hospedaje, comida o ropa. No usa dinero. Cree que es una forma más justa de estar en un mundo donde conviven la pobreza y la opulencia. “La gente hace muchas cosas que no son buenas para ellos, con el único objetivo de ganar dinero. Se convierten en esclavos y pierden su felicidad”, asegura.

El dinero no mueve el mundo. Los billetes son apenas papelitos de colores; recuerdos de lo que, alguna vez, supo ser el líder indiscutido. Nadie se esclaviza por él. Nadie corre, ni se encierra, ni compite, ni odia, ni envidia para poder “ganarse el pan” o “crecer” o “ser rico”, porque el pan llega sin esfuerzo, se crece siguiendo el corazón (y no acumulando bienes) y es rico el que el que da, con las manos y el corazón abiertos. Así sería, en resumidas cuentas, el mundo ideal de Heidemarie Schwermer, una psicóloga alemana de 73 años que hace dos décadas que vive exclusivamente del trueque. Todo comenzó como un experimento que, creyó, duraría un año, pero hoy ya lleva 20 intercambiando trabajo por hospedaje, comida y ropa. Cuida chicos, limpia casas, da  charlas y brinda asistencia psicológica. A cambio ha recibido todo lo que necesita para vivir y algunas cosas más también.

Tiene amigos en distintas partes del mundo y va donde se la invite. En ocasiones sola y en otras acompañada por la directora noruega Line Halvorsen, directora de Vivir sin dinero (Living without Money), un documental basado en la vida de Heidemarie. 

 

Hace casi 20 años que emprendió este camino. ¿Recuerda cuál fue el momento en que decidió empezar esta nueva forma de vida? Porque si bien quizás esta transformación llevó un tiempo, siempre hay un momento donde se produce una epifanía.

En 1994 fundé un grupo de trueque llamado “Centro para dar & recibir” en Dortmund (Alemania). Comenzamos a compartir y a hacer un montón de cosas sin recurrir al dinero y así fue que noté que cada vez necesitaba menos dinero. Así fue que decidí intentar vivir un año sin dinero. Mi “experimento” ya lleva casi 20 años. Descubrí un nuevo mundo maravilloso lleno de amor, que vivo desde el corazón.

 

¿Qué pensó su familia en aquel entonces y cómo se lo toman ahora?

Al principio nadie estaba seguro de que fuera a funcionar; ni siquiera yo. Pero ahora hay mucha gente que está tratando de hacer algo especial, porque ven lo sencilla que es la vida. Ahora mi familia y amigos aprueban lo que estoy haciendo. Tengo dos hijos y tres nietos. A veces nos reunimos y en otras ocasiones nos contactamos por Internet, teléfono y correo. Al comienzo estaban preocupados, pero ahora ven que mi camino es bueno.

¿Cómo era su vida antes de emprender este proyecto?

Era psicoterapeuta, tenía mi propio consultorio y ganaba bastante bien. Antes de eso me desempeñaba como docente. Tenía dinero y seguridades pero vivía con una preocupación en mi corazón.

Según leí en otras entrevistas, su objetivo es transmitir un concepto solidario de “dar y recibir”. ¿Podría explicar un poco más este concepto?

Creo que debemos cambiar algo en el mundo. La brecha entre pobres y ricos se hace cada vez más grande. Por un lado hay gente muriendo de hambre, y en el otro extremo, se vende un cuadro de Picasso que vale 159 millones de dólares. También está la cantidad de comida desperdiciada. ¡El sistema es una vergüenza! El concepto de “dar y recibir” es una respuesta alternativa a toda esa locura. Con este nuevo sistema todo el mundo empieza a hacerse responsable de sí mismo, del mundo y de otra gente. En vez de competir y envidiar, compartimos, ayudamos a los otros y queremos a nuestros vecinos y a los demás. La idea es hacernos preguntas para conocernos más a nosotros mismos y a los demás. Por ejemplo: ¿qué es lo que realmente necesito? ¿Quién soy y qué es lo que verdaderamente me gusta? Las próximas preguntas deberían ser: ¿por qué no me agrada esa persona? ¿Qué puedo hacer para sentirme mejor respecto de él o ella? Los demás son un espejo para nosotros mismos, nos ayudan a conocernos mejor a nosotros mismos.

Luego de todo esto uno debería cuestionarse qué puede hacer por la sociedad, dónde puedo encontrar algo que pueda compartir con los demás y cuál es mi lugar en este mundo. Y finalmente: ¿confío lo suficente en la vida? ¿Puedo sentir esta nueva visión del mundo que tiene que ver con entender que es la propia humanidad la que nos hace dignos y no las posesiones o los actos. La idea de “dar y recibir! Tiene cuatro tonos que representan las preguntas: 1. De mí para mí. 2. De mí para tí. 3. De mí para ustedes. 4. De mí para el todo.

¿Cree que ha hecho del mundo un mejor sitio por vivir de esta manera?

Mucha gente, de diferentes partes del mundo, me escribe y me dice que mi historia les da valentía y esperanza. Hay personas que empiezan a vivir de otro modo.
¿Cómo describiría su mundo ideal?

Me imagino a un mundo sin dinero, donde la gente vive con otra visión, otros valores. Un lugar donde todos viven con dignidad y amor. Nadie quiere ser rey, reina, o mejor que nadie. Nadie tiene la necesidad de demostrar que él o ella tiene razón ¡sino que entiende que cada camino está bien!

La he escuchado decir que, en su visión, la gente pierde mucho tiempo haciendo cosas innecesarias. ¿Cómo es eso?
La gente hace muchas cosas que no son buenas para ellos, con el único objetivo de ganar dinero. Se convierten en esclavos y pierden su felicidad.

Según contó en otras oportunidades, seguir este camino no fue siempre fácil. Tuvo que pasar algunos momentos complicados. ¿Se refiere a falta de comida o lugar para dormir o a otras cuestiones?

Nunca tuve problemas para conseguir comida o un lugar para dormir. El mayor problema, a veces, surge al compartir con otras personas. Somos todos tan diferentes que, en ocasiones, hay gente que repudia mi visión y se terminan generando grandes problemas. Uno de los desafíos más importantes que tenemos que encarar en el futuro es aprender a entender las diferencias de cada uno. Yo me convertí en psicoterapeuta justamente para comprender esto.

¿De qué modo le gustaría ser recordada?

Cada uno de nosotros es muy valioso por el hecho de ser humano. No debemos querer probar nada. Si hacemos las cosas desde el corazón, en el mundo habrá amor en vez de guerras.

¿Es feliz?

Sí, soy feliz porque vivo una vida más justa (a mi parecer). Y les entrego a otros todo el dinero que me llega a mí. No compro cosas que no necesito (no compro nada, de hecho). Las cosas que necesito vienen a mí de un modo impensado. Tengo mucha confianza en la vida espiritual y eso me hace feliz.

http://entremujeres.clarin.com/genero/Heidemarie_Schwermer-vivir_sin_dinero-living_without_money-trueque_0_1361264234.html

 

Why do I live without money?

When I was a child there happened a catastrophe: our whole family had to leave the home – a big house with a big garden and a lot of fine inventory – without taking things with us. We were refugees in the war! Although I was very young this fact stamped me. I was thinking about possession and value. How could it be that a person without possession had no value any more? When I grew up, I thought about the poor people in the world. During my living in Southamerica for one year, I couldn’t dare scarcely the poorness with which I was confrontated there. Always there was the question in me: what can we do to get a better world, a world with more dignity for each person? I tried three times to get out of the system with these unfortunate structures. But I had to return each time. My change Until 17 years before! There I founded an exchange group in Dortmund and noticed that I needed less and less money. I changed most of the things and activities with others without giving money but my know-how! This experience encouraged me to try to live without money for one year. On the first of may 1996 I gave away my whole possession, my home and my insurances. From this time I lived with other people in their houses. I helped them with their doings and received bed and food. When the year was over, I could have returned to my old life without difficulties, because my last profession was a psychotherapist and there were enough clients for me. But I didn’t want to return into my old life. I detected a very different life in this year which was so beautiful!

Living without money

Living without money means to discover the flow of life, to put in motion a new liveliness, enter into a new quality of life, which happens through attention, carefulness and vigilance. To be awake to my own person, to my neighbour, to the society and the whole universe signifies a new intensity, a devotion to life. Instead of running sorrowful after the mammon, put our focus on the material, the outside things now there is the main focus to occurrences from inside, to open the heart and deal out of it. In this way happens a change of values, a change of paradigm, which we need for all the made damages in the world. There is the difference between poor and rich people, the catastrophes in the nature and all the bad things which came from the greediness of money!

Instead money – „gib und nimm“ (give and take) What can I do as a single person to change something in the world? I thought about this nearly my whole life. My result I want to present at this point!

There are four things which are very important in our lives:

1.The contact to myself. I have to know what is important for me, whom I am, what I need really and what I like really!

2.The contact to the you! Why don’t I like this person? Why this person makes me so angry? What does it reflect to me. What can I learn? Each person is a teacher for me and not an enemy!!!

3.The contact to the society. It is important that everyone takes care of the environment. We are responsible for the things around us and when we are awake we can handle a lot in the world!

4.the contact to the universe. If we notice that each of us is a cell in the universe we can change our behaviour with other people and the world. If we can see the world like a whole and us like a part of it we change our behavment completely, because we take responsability for all! These four points are all (in my eyes!)

Each point has a color: 1. green 2. yellow 3. red 4. blue! You can see it on the sticker! If you use the sticker there are some things to reflect: First: the sticker means- I want another world!A world with dignity for everyone! Second: if I use the sticker I am open for sharing with others without money (not changing any more) Third: the place for the sticker will be reflected, because there are different meanings. The sticker on a car means that I am ready to share my car or to take people with it. If I put it on the door of my house I would like to have guests in my house. A sticker on my cloth means that you can talk to me. A sticker at my baggage means you can travel with me. There are several possibilities to put it! Goal of it is, that some day we don’t need any more a sign, because we are a big family and care for each other!

Gib & Nimm Symbol

My own life is fantastically, I am a happy person who feels a membership to the human beeings and a big love for all of them.

Heidemarie Schwermer, January 2011

Übersetzung ins Niederländische

Een experiment vestigt zich in een nieuwe levensvorm

Mijn leven zonder geld

Waarom ik zo leef

Vaak wordt aan mij gevraagd, of in mijn leven een trauma plaatsgevonden heeft, omdat ik deze extreme levensvorm gekozen heb en nu al sinds zeven jaar zonder geld leef. Dan antwoord ik, dat mijn trauma de wereldsituatie is: dagelijks verhongeren honderdduizenden mensen en aan de andere kant bestaat een reusachtige verspilling. Levensmiddelen worden in de zee gedumpt, om de prijzen stabiel te houden. Miljardairs bouwen zwembaden in hun privé-vliegtuig, omdat ze helemaal niet meer weten, waar ze met al hun geld naartoe moeten. Voor mij is deze situatie dermate absurd, dat ik aan dit proces niet meer mee wil werken en daarom naar nieuwe structuren zoek.

Als ik wel in mijn eigen leven ga zoeken, ontdek ik, dat er toch zoiets als een trauma plaatsgevonden heeft. Als tweejarig kind moest ik met mijn familie tijdens het einde van de oorlog onze woonplaats verlaten en werd in de nieuwe woonplaats ineens lompenpak genoemd. Ik heb nooit begrepen, waarom bezit en geld dermate hoog gewaardeerd worden en zo is er een rode draad in mijn leven. Ik wil een evenwicht vormen tussen mensen, die weinig bezitten en diegenen, die in de materiële middelen zwemmen. Ik wil nieuwe waarden creëren en de waarde van een mens niet van geld afhankelijk laten zijn.

Met mijn leven zonder geld geef ik denkvoorbeelden. Voor veel mensen ben ik een provocateur, voor andere ben ik diegene, die moed geeft. In onze huidige maatschappij is het net zo, dat de grens van armoede steeds verder gaat en veel mensen van een bestaansminimum leven. Door mijn nieuwe model voelen zij zich gesterkt en kunnen een stuk van hun angst afleggen, dat ze in de goot zouden belanden.

Op deze plaats is het belangrijk voor mij te vertellen, dat ik geen missionaris ben, die alle mensen tot de opgave van hun geld wil overhalen.

Veel meer gaat het mij daarom, mijn luisteraars en lezers moed te geven, hun eigen weg te ontdekken en deze dan stap voor stap te gaan. Dat uit mijn experiment een nieuwe levensvorm ontstaan is, die al zo lang duurt, had ik nooit verwacht. In het begin van mijn experiment was mij niet duidelijk, dat de invloed van geld zoveel gebieden behelst. De opgave van geld heeft mij een nieuwe levenskwaliteit gebracht, die met rijkdom van binnen in plaats van buiten, met vrijheid in plaats van afhankelijkheid, met vrijgevigheid in plaats van opsparen, met nieuwe waarden te maken heeft.

Hoe ik zonder geld leef!

In februari 1994 startte ik de Geef en Neem Centrale (Gib und Nimm Zentrale) in Dortmund, Duitsland. Een ruilkring, waarbij diensten, vaardigheden en materialen met elkaar geruild en gedeeld werden, zonder dat geld daarbij een rol speelde. De vereniging, die daarop door ons werd opgericht, kende een grote toeloop, maar net zo goed werd bij problemen direct gestopt. Daarom en door het feit, dat ik door mijn ruilacties in de vereniging minder geld voor het leven nodig had, zetten mij ertoe aan, het experiment, helemaal zonder geld te leven, in eerste instantie in gedachten te ontwikkelen en uiteindelijk in mei 1996 in de daad om te zetten. Ik gaf mijn woning, verzekeringen, bezit op en paste vanaf dat moment op huizen en woningen van Geef en Neem deelnemers, die op reis gingen en leidde als eerste voorzitter de Geef en Neem Centrale met hart en ziel. Geven en nemen te laten vloeien, met elkaar creatief leven, vijandbeelden afbreken, hartopeningen bereiken, mensen met weinig geld moed geven, iets nieuws uitproberen, dat alles zijn doelen van Geef en Neem.

Mijn eigen leven deelde ik avontuurlijk en creatief in. De basisvoedingsmiddelen ruilde ik met een biologische winkel: aardappelen, groenten, fruit en brood en andere voedingsmiddelen, die niet meer helemaal vers waren werden voor ophalen neergezet – tegen vegen van het erf, advies aan de computer en andere diensten. Kleding vond ik in eerste instantie bij de “Tauschrausch”, een maandelijkse vlooienmarkt zonder geld. Ondertussen wordt een psychologisch adviesgesprek of een andere hulp ook wel eens met een kledingstuk geruild. Vergelijkbaar ging het met andere dingen, die ik voor het leven nodig had. Bijvoorbeeld heb ik sleutels voor een bureau, de wetenschapswinkel in Dortmund, waar ik een graag geziene gast ben. Voor de aansluiting op internet, telefoon en de post geef ik tegenprestaties in de vorm van koken, vegen, adviseren en wat er verder nodig is …

Gedurende de laatste jaren heeft zich steeds iets in mijn leven veranderd. Zo heb ik de vereniging inmiddels verlaten, ruil vrijwel overal en met iedereen, die mij anders, alleen niet direct afrekenen, zoals het met geld zou gebeuren, maar op een lossere manier. Bijvoorbeeld, er was een noodsituatie in een drukkerij: papieren waren door elkaar geraakt. Ik sorteerde met liefde de papieren op een zondag, waardoor de zendingen volgens planning de volgende dag geleverd konden worden. Daarvoor kreeg ik twee maanden later een mooi vormgegeven brief in veelvoudige uitgave van de drukkerij. Met mijn ruilacties gaat het minder om zwartwerk dan om vriendschap en burenhulp.

Desondanks denk ik vaak over de belastingen na. Gezien ik mezelf niet als uitstapper uit de maatschappij zie, maar eerder als om- of beter nog instapper in een nieuwe structuur, denk ik over mijn mogelijkheden na. Een aantal jaren geleden schreef ik de burgemeester van Dortmund een brief, waarin ik hem aanbood, belastingen op mijn manier te betalen, namelijk door cliënten van de sociale dienst te adviseren, projecten te organiseren, moed te geven, impulsen te geven. In het korte antwoord kreeg ik een verwijzing naar het vrijwilligerswerk, wat helemaal niet het principe van Geef en Neem is.

Bij mijn lezingen wordt ik er vaak op gewezen, dat mijn uittreden uit de ziektekostenverzekering een belasting voor de burger is, omdat hij desnoods, bijvoorbeeld bij een beenbreuk, daarvoor moet opkomen. Wel kan ik de kritische uitingen begrijpen, omdat ik de invoering van de ziektekostenverzekering in principe best zinvol vind. Mijn experiment vereiste daarentegen wel de opgave van alle financiële uitgaven. Ondertussen heeft zich ook hierin veel voor mij veranderd. Ik ga met mijn gezondheid bewuster en zelfverantwoordelijker om, bewerk intensief mijn angsten, die altijd weer eens optreden en bezin mezelf op de zelfhelende krachten, die in iedere mens aanwezig zijn. Er zijn een paar artsen en tandartsen, die mij in ruil zouden behandelen, maar tot nu toe had ik dat nog niet nodig.

Voor veel mensen is mijn huidige levensmodel niet begrijpelijk en ze geloven, dat ik een afhankelijk, ingewikkeld en moeilijk leven leid. Het tegendeel is waar! Opdat u mij kan begrijpen, wil ik graag de filosofie voorstellen, die achter mijn handelen staat:

Een volledig menszijn

1. Het politieke aspect

Voor mij is het fundamenteel belangrijk, dat het in de toekomst onder andere daarom moet gaan, dat ieder mens zich ook als politiek ziet, waarbij ik niet aan de partijpolitiek denk, maar meer aan verantwoordelijke burgers, die verder dan hun eigen neus kunnen kijken en aan een verandering van de wereld willen meewerken.

De oprichting van de Geef en Neem Centrale was van mij een politieke daad, omdat daardoor nieuwe voorwaarden voor een waardevol leven geschapen worden.

Het verschil tussen arm en rijk wordt verminderd, omdat iedereen zich nu alles kan veroorloven. Werklozen hoeven zich niet meer nutteloos voelen, omdat zij met hun vaardigheden kunnen deelnemen. De burenhulp wordt gepleegd, vooroordelen tegen vreemdelingen afgebouwd, vriendschappen aangeknoopt en isolatie opgeheven.

2. Het filosofische aspect:

Om iets te kunnen veranderen in de wereld is het noodzakelijk, dat ieder individu voor zichzelf uitvindt, wat hij werkelijk wil, wat hij werkelijk nodig heeft en welke zin zijn leven heeft. In plaats van zoals tot nu toe overwegend in de buitenwereld te leven, gaat het nu daarom, ook de weg naar binnen te ontdekken en deze bewust te gaan. Wij ontwikkelen ons voorhanden potentieel, worden zelf verantwoordelijk, nemen eigen initiatief en kunnen daardoor in grote mate in de maatschappij meewerken.

3. Het psychologische aspect

De meeste problemen in onze maatschappij hebben daarmee te maken, dat wij niet weten hoe wij met elkaar moeten omgaan, dat wij ons wederzijds niet waarderen en elkaar bevechten in plaats van te ondersteunen. Oorlog, gewelddadigheden, misbruik, respectloosheid, concurrentiegedrag laten zich oplossen, als wij ons met elkaar kunnen inlaten. Mensen, die ons niet bevallen, dienen ons als spiegel. Onze verontwaardiging over iemand, die een bepaald gedrag presenteert, dat wij helemaal en absoluut niet kunnen waarderen, kan ons tot onze eigen wortels leiden. De vraag: waarom ben ik zo geraakt, wat heeft het met mij te maken brengt me een nieuwe zienswijze. In plaats van de andere te vooroordelen, zoek ik bij mezelf verder. Alles, wat ik doe, heeft een reden, die ik nu uitvindt en daarmee begin, mezelf te accepteren. Als mijn gedrag me een fout lijkt, kan ik eraan werken, hem opgegeven, na hem werkelijk geaccepteerd hebben. Met mijn eigen aanname lukt het mij ook de andere te accepteren. Zo kunnen vijandbeelden afgebouwd worden en kan een groei in liefde ontstaan.

4. Het spirituele aspect

Door de vele gebeurtenissen in mijn leven in de laatste jaren weet ik, dat naast onze materiële wereld ook een geestelijke wereld bestaat, die de meesten van ons niet kunnen zien. Steeds duidelijker wordt mij verteld, dat wij allemaal met elkaar verbonden zijn en dat wij alleen uit dezelfde goddelijke bron komen. Werkt iemand aan zijn eigen storingen, doet hij het gelijktijdig voor iedereen. De geestelijke groei van de enkeling heeft een belangrijke waarde. Wij allemaal zouden elkaar bij dit werk kunnen ondersteunen. Door dit te weten kan iedereen concurrentie en andere negatieve gevoelens tegenover de andere opgegeven en iedereen als medespeler zien.

Ik onderzoek deze vier aspecten regelmatig, corrigeer ze, als het mij nodig lijkt en bevind me daardoor in de levensstroom, die veel met het geven en nemen te maken heeft.

Projecten

Het lijkt mij niet bepaald makkelijk, projecten te ontwikkelen, waarbij anderen mee kunnen spelen, zonder zich onder iets te moeten plaatsen.

De ruilkringen

De ruilkring is zo’n project, een begin van een andere denkwijze. Hier kunnen mensen uitproberen, hun vaardigheden te ontwikkelen en ze verder te geven, nieuwe waarden te ontdekken en in hun krachten komen. De ruilkringen, waarvan er wereldwijd ondertussen zeer veel bestaan, kunnen al de wereld veranderen.

Anderzijds zijn ze alleen maar een begin. Andere projecten zouden daarbij moeten komen, om verdere mogelijkheden te hebben, het verschil tussen arm en rijk op te heffen.

De Geef en Neem gasthuizen

Het idee van de gasthuizen kwam bij het huizenoppassen bij mij op. Steeds weer werd duidelijk, dat enkele personen – meestal oudere alleenstaande vrouwen met zelfstandige uitwonende kinderen – in veel te grote huizen leven. Het liefst zouden ze mij er direct laten wonen, omdat ze de eenzaamheid en het vele werk in huis en op het erf niet meer alleen kunnen handhaven. Maar gewoon vreemde mensen uitnodigen willen ze ook niet op grond van de grote risico’s.

Ons eerste gasthuis staat in Duitsland, in Sprockhövel. Het is zeer groot – het was ooit een oude kroeg met een zaal en toneel – en daar hebben inmiddels wel eens 20 personen gelijktijdig kunnen overnachten. De eigenaar, Uli Frank, is open voor veel ideeën en heeft al jarenlang mensen voor culturele evenementen uitgenodigd. Nu draagt hij de uitvoering van het gasthuizenidee vol mee.

Mensen met weinig geld of zonder woning kunnen voor bepaalde tijd (hoogstens twee maanden) in zo’n soort huis wonen. In plaats van geld te betalen, nemen ze de verantwoording voor het huis, verrichten twee uur per dag werk in of aan het huis en kunnen zich in de aangesloten winkels ook de levensmiddelen verdienen. Er zijn een paar winkels, die ons idee ondersteunen.

Het Geef en Neem spel

Iedereen kan meespelen, die open is voor niets nieuws. Hij krijgt een Geef en Neem sticker, die goed zichtbaar aan op de voordeur, brievenbus, auto of een etalage geplakt wordt. Dit teken laat zien, dat de mens bereid is zich te openen voor andere mensen, met hem te delen en te ruilen, wat op dat moment nodig is.

Over ruilen en delen voor het zijn

De Geef en Neem beweging

Het verschil tussen arm en rijk groeit, de uitbuiting en vernieling van de aarde gaat verder. De discriminatie van hele volkeren en de onverschilligheid tegenover de grote ellendes in de wereld is schrikbarend groot geworden.

Het idee van de Geef en Neem beweging, in volledige consequentie geleefd, verandert ons gewone leven totaal. Bij “Geef en Neem” gaat het daarom, een evenwicht tussen het geven en nemen te creëren. Het gaat daarom, iedere enkele mens op waarde te schatten en hem welwillend te ontmoeten. Wantrouwen door vertrouwen in te wisselen, fouten in te calculeren en daarvan leren.

Onze huidige waarden, die met steeds verder, sneller en meer te maken hebben, te veranderen in: wat heb ik werkelijk nodig, wat kan ik werkelijk, wat wil ik werkelijk? Het individu speelt een grote rol. Hij oriënteert zich niet aan de massa, maar weet zelf, waar zijn sterke kanten en voorkeuren liggen.

Gelijktijdig is hij echt geïnteresseerd in maatschappelijke vraagstukken en neemt verantwoording voor zichzelf en het geheel.

Met de oprichting van de Geef en Neem Centrale, de ruilkring in Dortmund in februari 1994 veranderde mijn leven zich stapsgewijs. Ik had door het ruilen en delen steeds minder geld voor het leven nodig en leerde veel interessante mensen kennen. Door de conflicten, die daarbij ontstonden, werd ik gedwongen toleranter en geduldiger te worden. Mijn leven werd kleurrijker en avontuurlijker. De hiërarchische structuur van de verschillende beroepstakken losten zich voor mij op, omdat iedere bezigheid gelijkwaardig naast elkaar staat.

Leuk zou zijn, de Geef en Neem beweging uit te breiden op alle gebieden. Of het nou in de politiek, economie, families of andere structuren is, het gaat daarom, het evenwicht te herstellen tussen natuur en techniek, tussen hebben en zijn, tussen overvloed en armoede, tussen binnen en buiten. Met deze “idealistische” tekst wil ik tot gedachte-uitwisseling inspireren. Wie zich aangesproken voelt, mag zich graag bij mij melden.

Mijn naam is Heidemarie Schwermer. Mijn e-mailadres: ivory@free.de

Nederlandse vertaling door Bea, met de vriendeljike hulp van Gerard, Bernadette en andere welwillenden. Email: bea@beacom.nl